Aandacht is het concentreren op een ding met zuivere intentie en redenering.

Subtiele punten worden ontdekt door aandacht en diepe contemplatie.¹⁾

“Aanwezigheid” betekent speciale aandacht voor datgene wat tot het hart van de dienaar komt; de dienaar is dus in de aanwezigheid [met zijn volle bewustzijn] bij dat ding. Ondertussen is het nodig om zich niet bewust te zijn van alles anders dan datgene waar de aandacht op gericht is [absence]. (Aanwezigheid is het tegenovergestelde van afwezigheid).”²⁾

“Men moet het hart of de aandacht van het hart niet in tweeën verdelen, want ‘God heeft voor geen mens twee harten in zijn lichaam gemaakt (het ene om toegewezen te worden voor geloof in en aanbidding van Hem, en het andere voor geloof in en aanbidding van anderen).’ (Ahzab, 33:4).”³⁾

“…de Koran vestigt voortdurend onze aandacht op het stempel van goddelijke Eenheid binnen goddelijke Eenheid, opdat onze geest niet overweldigd wordt door Eenheid en onze harten achteloos worden voor de Zuivere en Heilige Essentie.”⁴⁾

“…een zeer innemend ontwerp, stralend licht, aangename zoetheid, aangename schoonheid en krachtige waarheid zijn op het stempel van goddelijke Eenheid geplaatst om onze aandacht en harten ernaartoe te trekken. De kracht en macht van Barmhartigheid trekken de aandacht van voelende wezens naar zich toe, en stellen hen in staat het zegel van Eenheid te bereiken, zich te concentreren op de Ene van de Absolute Eenheid, en zich daardoor rechtstreeks tot Hem te richten, verklarend: U alleen aanbidden wij, en bij U alleen zoeken wij hulp (1:5).”⁵⁾

“Zou een absolute, volmaakte schoonheid zich niet willen presenteren door degene die haar zal demonstreren en tonen? Zou een volmaakt mooi kunstenaarschap zich niet bekend willen maken door iemand die er onze aandacht op vestigt? Zou de universele heerschappij van een alomvattende Heerschappij zich niet bekend willen maken als de Ene en de Eeuwig Beslotene op alle niveaus van veelheid en bijzonderheid door een gezant die veredeld is door zijn dubbele autoriteit?”⁶⁾

“God wekt deze uitgestrekte aarde weer tot leven wanneer zij dood en droog is en toont zo Zijn Macht door ontelbare soorten van de schepping te doen herrijzen, elk even buitengewoon als de beloofde herrijzenis van de mensheid. Hij toont Zijn alomvattende Kennis in de oneindige onderscheidingen en differentiaties van deze schepselen binnen hun complexe vermenging. Ook richt Hij de aandacht van Zijn dienaren op het eeuwige geluk door hun wederopstanding te beloven in Zijn hemelse decreten, en toont Hij de pracht van Zijn Heerschappij door al Zijn schepselen te doen helpen en met elkaar samen te werken en hen te leiden binnen de baan van Zijn Bevel en Wil.”⁷⁾

“De wijze Koran stelt de Opstanding op zeven of acht verschillende manieren vast. Eerst richt hij onze aandacht op onze eigen oorsprong: “Jij ziet hoe jij je ontwikkeld hebt – van een spermadruppel tot een bloedklonter die aan de wand van de baarmoeder hangt, van een bloedklonter die hangt tot een vormeloze vleesklomp, en van een vormeloze vleesklomp tot een menselijke vorm door verschillende andere stadia. Hoe kun je dan je tweede schepping ontkennen? Het is precies hetzelfde als de eerste, of zelfs gemakkelijker [voor God om te volbrengen].”⁸⁾

“De filosofie verbergt de buitengewone wonderen van de Kracht onder sluiers van vertrouwdheid en ziet ze over het hoofd in onwetendheid en onverschilligheid. Zij vestigt de aandacht op afwijkingen die, buiten de orde van de schepping en dus afgeweken van hun volmaakte ware natuur, niet langer buitengewoon zijn. Zij biedt zulke dingen aan bewuste wezens aan als voorwerpen van wijs onderricht. Zo beschouwt de filosofie onze schepping als alledaags, hoewel wij een alomvattend wonder zijn van goddelijke Kracht, en kijkt onverschillig naar ons. Maar zij verbaast zich over een driebenige of tweehoofdige, die niet meer binnen de volmaaktheid van de schepping valt, en beschouwt hem als een voorwerp van verbazingwekkend onderricht. Het ziet de regelmatige voeding van alle zuigelingen en jongen uit de schatkamer van de Onzienlijke, een uiterst subtiel en universeel wonder van barmhartigheid, als gewoon en trekt er een sluier van ondankbaarheid over. Maar wanneer het een insect ziet dat alleen onder water is achtergelaten en afgezonderd van zijn soortgenoten, en zich toch voedt met een groen blad, probeert het de vissers te doen wenen vanwege de gunst en genade die in hem geopenbaard zijn.”⁹⁾

“O mijn ziel! Gods geliefde boven allen, Profeet Mohammed, vrede en zegeningen zij met hem, en al uw vrienden zijn aan de andere zijde van het graf. Een of twee blijven hier, maar ook zij zullen daarheen gaan. Vreest dus den dood en het graf niet, en wendt uwe aandacht niet van den dood af. Kijk er dapper naar en luister naar wat hij zoekt. Lach in zijn gezicht en zie wat het wil.”¹⁰⁾

“De wereld is een tijdelijke plaats van vermaak. Bestudeer haar om te leren wat je moet weten. Negeer haar ogenschijnlijke, lelijke gezicht, maar schenk aandacht aan haar verborgen, mooie gezicht, dat naar de Eeuwige Algenadige kijkt. Ga voor een aangenaam en heilzaam bezoek en kom dan terug. Wanneer de taferelen met die fijne uitzichten en mooie dingen verdwijnen, huil dan niet als een kind en wees niet ongerust.”¹¹⁾

“Aandacht is vereist, want een oppervlakkige blik verwart vele dingen met elkaar.”¹²⁾

“…aandacht is de bruidsschat die betaald moet worden aan hen die zich koket gedragen.”¹³⁾

“Hoewel zij dezelfde betekenis lijken te hebben en in feite bepaalde gemeenschappelijke gevoelens en ideeën suggereren, zijn de begrippen nazar (aandacht) – wat betekent kijken (naar), in overweging nemen en complimenteren – en tawajjuh (aanzien) – gebruikt om te verwijzen naar, nabijheid voelen bij, en sympathie en aanzien tonen voor – in vele opzichten verschillend. Deze twee begrippen drukken verschillende betekenissen uit wanneer zij verwijzen naar het goddelijke Wezen en de schepselen. God Almachtig’s aandacht en aanzien manifesteren zich als het verlenen van gunsten, het zenden van geschenken, en het hebben van speciale barmhartigheid voor bepaalde dingen of personen, terwijl wanneer zij verwijzen naar Zijn schepping, zij het vermogen zijn om de Almachtige’s speciale aandacht en aanzien te ontvangen en te weerspiegelen.”¹⁴⁾

Begrip

Concept

Aandacht(Wikipedia)

Attention (Scholarpedia)

Daniel Goleman, Focus: The Hidden Driver of Excellence

Edward de Bono, Six Frames: For Thinking About Information

Mihaly Csikszentmihalyi, Flow: The Psychology of Optimal Experience

Tim Wu, The Attention Merchants: The Epic Scramble to Get Inside Our Heads

Winifred Gallagher, Rapt: Attention and the Focused Life

English

Français

Türkçe