“Wanneer vijandschap voortkomt uit afgunst, verandert zij in louter kwelling. Want afgunst verbrandt en vernietigt allereerst de afgunstige zelf; haar pijn verteert hem van binnenuit.¹⁾ De benijde persoon daarentegen lijdt weinig of helemaal geen schade.

Het geneesmiddel tegen afgunst is dit: de afgunstige moet nadenken over het uiteindelijke resultaat van hetgeen hij benijdt. Dan zal hij beseffen dat wereldse schoonheid, macht, rang en rijkdom — die zijn rivaal bezit — vergankelijk en vluchtig zijn, met weinig voordeel maar veel last. Wat geestelijke deugden betreft, daarin is helemaal geen plaats voor afgunst. En als iemand tóch afgunst voelt tegenover zulke deugden, betekent dat ofwel dat hij zelf niet oprecht is — en zo zijn deel in het Hiernamaals al in deze wereld vernietigt — ofwel dat hij de ander ten onrechte van oneerlijkheid verdenkt en daarmee onrecht begaat.”²⁾

“Roddelen (ghibah) is het verachtelijke wapen dat het vaakst wordt gebruikt door mensen van vijandschap, afgunst en koppigheid. Een mens van waardigheid en zelfrespect verlaagt zich nooit tot het hanteren van zo’n vuil wapen.”³⁾

“Wanneer iemand nalaat zichzelf te vormen met de kennis en discipline die tot innerlijke–uiterlijke harmonie leiden, wordt hij een hol, verkunsteld wezen — uiterlijk versierd, innerlijk verdorven. In zo’n toestand blijft er geen wezenlijk verschil tussen hem en een dier. Wil de mens werkelijk de staat van ‘ahsan taqwim’ (‘de beste vorm’) weerspiegelen, dan moet hij zijn door God geschonken vermogens ontplooien en leven met het doel een insan al-kamil te worden — de volmaakte mens. Deze waarheid kan ook zo worden uitgedrukt: de menselijke natuur is niet statisch — zij kan niet blijven waar zij is. Als men niet naar hogere idealen streeft, zal het lagere zelf (nafs) — geweven uit verlangens als lust, woede, haat, koppigheid, afgunst en hebzucht, samen met de kwade invloeden van satanische krachten — hem neerwaarts trekken, lager dan de dieren, zoals de Koran zegt: ‘Zij zijn als vee; nee, zij dwalen nog verder af.’ (7:179)”⁴⁾

“Zij die niets tot stand kunnen brengen zonder de steun van enkele lokale instellingen of buitenlandse machten, zullen moeite hebben een beweging te begrijpen die niets anders nodig heeft dan de genegenheid van het volk en Gods genade. Wie niet weet hoe te geven zonder iets terug te verwachten, kan de geest van zelfopoffering niet begrijpen — die geest die zich inzet voor de mensheid, te beginnen bij de eigen natie. Toch is voor iedereen duidelijk dat de inspanningen waarvan ik slechts een aanmoediger ben, in werkelijkheid een volksinitiatief zijn, en dat het ‘water dat zijn molen aandrijft’ stroomt uit het zuivere hart van Anatolië zelf. En toch zijn er mensen die, omdat zij deze bron niet in hun gewenste richting kunnen leiden, nu proberen haar te doen opdrogen met jaloezie, afgunst en wrok.”⁵⁾

“Innerlijke verdorvenheden zoals hoogmoed, afgunst, eigenliefde (ujb), schijnvertoon (riya), opschepperij en egocentrisme behoren tot de grootste obstakels om de waarheid werkelijk te zien en te voelen zoals zij is. Evenzo worden zonden — elk een stap richting ongeloof en dwaling — tot sluiers die het licht van de waarheid blokkeren.”⁶⁾

“Naast de blindheid die voortkomt uit kortzichtigheid ten aanzien van de eigen fouten, bestaan er ook andere vormen van blindheid die vrienden kunnen treffen: blindheid door jaloezie, blindheid door afgunst en blindheid door rivaliteit.”⁷⁾

English

Türkçe