Het Rijk van Contingentie verwijst naar het domein waarin contingente wezens bestaan — wezens waarvan zowel het bestaan als het niet-bestaan mogelijk is. Het is het rijk dat zich bevindt onder het niveau van “Qaba Qawsayn” (“de afstand van twee booglengten of nog dichterbij”), dat wil zeggen: beneden de sfeer van zuivere goddelijke nabijheid.

“… in één opzicht is de Werkelijkheid van Ahmad — en in haar eeuwige aspect de Werkelijkheid van Muhammad (vrede en zegeningen zij met hem) — een verheven waarheid die Qaba Qawsayn aw Adna’ (‘twee booglengten of nog dichterbij’) (An-Najm, 53:9). De manifestatie van deze werkelijkheid vormde de eigenlijke oorzaak voor het bestaan van het Rijk van Contingentie zelf. Het is een manifestatie van de goddelijke kennis, geboren uit liefde — een ‘wetenschappelijke’, dat wil zeggen begrijpelijke bepaling (ta’ayyun), die de oorsprong en bron werd van alle daaropvolgende manifestaties en bepalingen op elk bestaansniveau.”¹⁾

“… omdat de graden van volmaaktheid oneindig zijn, en het potentieel en de ontvankelijkheid van zijn ziel onbegrensd — en omdat, buiten zijn innerlijke werkelijkheid, ook de talloze oorzaken van ontwikkeling die uit zijn gemeenschap voortvloeien onmetelijk zijn — zijn de mensen van geestelijke onthulling (ahl al-kashf) het er unaniem over eens dat de Werkelijkheid van Muhammad (op hem zij vrede en zegeningen) de meest vaste en verheven werkelijkheid is binnen het Rijk van Contingentie.”²⁾

English

Türkçe