“In de taal van het soefisme duidt fasl (scheiding) op het verzaken aan de wereld en het Hiernamaals, beschouwd vanuit hun eigen, op zichzelf staande bestaan — maar niet aan hun aspecten die verwijzen naar de Schepper. Het betekent ook dat men, om niet verstrikt te raken in zelfverheffing en ijdelheid, zelfs moet afzien van de gedachte dat men afstand heeft gedaan van de wereld en het Hiernamaals, en uiteindelijk ook het idee van verzaking zelf moet loslaten.

Scheiding begint met het weerstaan van de overheersing van het vleselijke zelf over het leven en met het laten zegevieren van de vermogens van ware menselijkheid. Zij zet zich voort wanneer het hart zijn banden verbreekt met alles wat niet de Waarlijk Gewenste is, door Hem te gedenken en door in beslag genomen te zijn door Hem, in overeenstemming met de mate van verbondenheid van het hart met Hem.

Scheiding vervolgt haar weg wanneer de zoeker elke vorm van liefde loslaat die niet gericht is op het Goddelijke Wezen — want andere dingen liefhebben omwille van Hem is eveneens een vorm van Hem liefhebben —, wanneer hij wordt bevrijd van alle angsten en zorgen door zijn toevlucht te nemen tot het rijk van ontzag en eerbied voor Hem, wanneer hij zijn verwachtingen uitsluitend op Hem richt, Hem alleen ziet, kent en gedenkt, en zichzelf in Hem laat verdwijnen.

De eerste stap in scheiding is dus zich met bewuste intentie tot God te wenden en verlost te worden van alle zorgen die betrekking hebben op de wereld en het Hiernamaals. De daaropvolgende stappen bestaan erin volledig te vergeten dat men zich met heel zijn hart tot God heeft gewend; want zodra men zich dit herinnert, kan — hoe subtiel ook — ijdelheid ontstaan. Men mag bovendien nooit achteloos voorbijgaan aan de werkelijkheid dat er geen kracht en geen macht is behalve door God.

De laatste stap in scheiding is vrij te worden van elke overweging van tweevoudigheid met betrekking tot het ware bestaan en het scheppend vermogen. Men wordt als het ware opgelost in de beschouwing van Hem; en door te ervaren dat wilskracht en haar uitwerkingen slechts weerspiegelingen zijn van de Eigenschappen van de Al-Verhevene, leeft men ondergedompeld in de lichten van de Eenheid.

Mensen met een bepaald temperament die dit niveau hebben bereikt, verwarren soms het universele met het particuliere, en het oorspronkelijke met de schaduw. Hoewel zij spreken over de Eenheid van het Zijn, is wat zij daadwerkelijk voelen en ervaren niets anders dan de vreugde die voortkomt uit het aanschouwen van Hem in heel de schepping.”¹⁾

Vereniging (Wasl)

English

Türkçe